Knight's night soundtrack

Soundtrack s013e01 - Insignificant

2012-02-07T11:00:00.003+02:00

Η αλήθεια είναι πως αν θες το ραδιόφωνο σου μπορεί να παίζει. Να γρατζουνάει σε μια γωνιά, ακουμπισμένο στο κέντρο της φορμάικας ή της καρδιάς σου. Η αλήθεια είναι πως όλα λείπουν όταν τα τραγούδια και τα λόγια δεν μπαίνουν στην σειρά στον πραγματικό χρόνο. Νομίζεις ότι όλα λείπουν. Ότι εγώ είμαι εδώ τώρα. Πομπός. Ο δέκτης απών. Στο παρόν του δέκτη, εγώ δεν θα είμαι εκεί. Μπορεί η ανάσα να μην φτάσει ποτέ στην άλλη άκρη του ακουστικού. Εύχομαι το δίκτυο να μπορεί να την μεταφέρει με κάποιον τρόπο. Δεν ξέρω. Μαθαίνω. Θα μάθω. Μπορεί και όλα αυτά να μην έχουν καμιά σημασία. Γιατί μπροστά στην ανάγκη είμαστε ασήμαντοι. Insignificant. Το πρώτο επεισόδιο τώρα δικό σου. Δικό μου όχι πια.

Υ.Γ. Χωρίς μικρόφωνο. Με το ακουστικό του iphone γραμμένη η φωνή. Με κάποιον τρόπο να υπάρχει η συνομιλία.

H σειρά:

Ένας ευαίσθητος ληστής - Παύλος Παυλίδης

Somebody that i used to know - Gotye

Ashes - Yann Tiersen

Glosoli - Sigur Ros

Remember remember - Scottish Widows

Insignificant - Minor Project

Slow Down - Imany

Mosquito - Tareq

The finger of blame - Gravity says I

Θάλασσα - Λένα Πλάτωνος

Σερενάτα για την σεξουαλική απουσία - Μάνος Χατζιδάκις

1st day - Soumka

Σαν όνειρο - Νίκος Ιωακειμίδης (Ζήλιον)

Toi et Moi - Guillaume Grand

Fiori d' arancio - Carmen Consoli

Αν αργήσω κοιμήσου - Θ. Καραμουρατίδης, Αλ. Αϊδίνη, Κ. Ασπιώτης, Χρ. Γεωργαλής, Μ. Θεοχάρης, Ν. Κοντογεώργη, Ελ. Μπενόβια.

Μέτρησα

2012-01-07T01:22:00.003+02:00

Ένας χρόνος μετά. Σε τι τον μετράς τον χρόνο; Τον μετράς σε μέρες; Σε νότες; Σε ανθρώπους; Σε χαμένα; Σε κερδισμένα; Σε περασμένα; Σε συναισθήματα; Σε δάκρυα; Σε χαμόγελα; Σε χιλιόμετρα; Πώς μετριέται ο χρόνος; Μετριέται στα δάχτυλα; Σε αναπνοές; Σε απώλειες; Σε έρωτες; Πόσο παίρνει ο χρόνος; Πόσα φέρνει ο χρόνος; Τέλη; Αρχές; Βάζει άνω τελείες; Οριστικές τελείες; Χωράς 10 χρόνια σε 3 ώρες; Χωράς το παρακάτω; Το ενδιάμεσο; Τα όσα έζησες; Μπαίνουν σε ράφι; Αρχειοθετούνται; Πεθαίνουν; Γίνονται ανάμνηση; Μένουν ζωή; Πόσοι άνθρωποι χωράνε σε έναν χρόνο; Πόση αγάπη; Πόσα βλέμματα; Πόσα ψέμματα; Πόσα βήματα; Πόσες βροχές; Πόσες λιακάδες; Πόσες βουτιές; Πόσες αγκαλιές; Σε τι τον μετράς τον χρόνο; Σε τσιγάρα; Σε στιγμές; Σε ευτυχία; Έχεις σταματήσει τον χρόνο; Έλα τώρα. Ξέρεις ότι τον έχεις σταματήσει. Ξέρεις ότι έχεις βάλει τουλάχιστον μια τελεία που την στιγμή που έμπαινε πάγωνε ο χρόνος. Οριστική τελεία. Που όρισε την στιγμή. Που όρισε για μια στιγμή, το πάντα σου.

30 12 11 by xxmaybe

Y.Γ.: Σε τι μετράς το χρόνο; Σε ανθρώπους; Σε αγάπη;

#01_2010

2011-01-03T02:01:00.002+02:00

#01_Γι αυτό:

Άνθρωποι μόνοι που άφησαν σκόνη, φιλίες κι αγάπες που πήραν δρόμοι, κλέμμενοι, κρυμένοι, κρυφά δανεισμένοι, τυχαίοι, γενναίοι, δειλοί, φοβισμένοι, δικοί μου και ξένοι, λαμπροί και θλυμμένοι, σε σχέσεις σε σπίτια καλά κλειδωμένοι, χαρούμενοι, άσχετοι, συνπειβάτες, μποέμ καλλιτέχνες, παιδιά με γραβάτες, εχθροί μου και φίλοι, μικροί και μεγάλοι, που δίνουν με μέτρο που κάνουν σπατάλη, αγάπες που έμοιαζαν να έχουν αξία και άλλες που ξέμειναν στην χειραψία, φτωχοί συγγενείς που σερβίρουν τα έτοιμα, οι λογικοί και όσοι ζουν με το αίσθημα

Νατάσσα Μποφίλιου - Θέμης Καραμουρατίδης - Γεράσιμος Ευαγγελάτος

Εισιτήρια Διπλά

#02_2010

2011-01-03T01:55:00.005+02:00

#02_Από καιρο σε καιρό νιώθω κάτι αληθινό

The Boy - Το κουστουμάκι

#03_2010

2010-12-30T12:49:00.002+02:00

#03_Για το θαύμα. Που πιάνει.

Yann Tiersen - Dust Lane

Muzicons.com

#04_2010

2010-12-29T21:31:00.003+02:00

#04_Γιατί όσες φορές και να το πει δεν φτάνει: Don' stop holding my hand

Marietta Fafouti - Try a little romance

#05_2010

2010-12-26T12:31:00.002+02:00

#05_For we all love the change of hearts

Electric Litany - How to be a child and win the war

#06_2010

2010-12-25T13:00:00.002+02:00

#07_Γιατί ήταν σαν να είχε αρπάξει φωτιά κάπου μεσ' τη ψυχή

Παύλος Παυλίδης - Αυτό το πλοίο που όλο φτάνει

#07_2010

2010-12-23T21:40:00.002+02:00

#07_Γιατί μένει ο λυγμός στην άκρη του νου

Νίκος Ζούδιαρης - Ποτά Πορείας

#08_2010

2010-12-23T03:13:00.004+02:00

#08_Γιατί ζω στο μπουρδέλο σαν μαριονέτα στο θέατρο αυτό

Rous (+ -)

#09_2010

2010-12-22T01:28:00.004+02:00

#09_Γιατί είναι κομμάτια και δεν το περιμένεις

Ανδριάνα Μπάμπαλη - Στάμος Σέμσης - Νίκος Μωραΐτης - Ο Τζον Τζον ζει

#10 _2010

2010-12-21T00:17:00.003+02:00

#10_Για τον πρίγκηπα που παραδίνεται άνευ όρων

Monika-Exit

Je t'aime...

2010-12-15T10:20:00.002+02:00

...trop fort

Muzicons.com

Almost white

2010-12-13T09:30:00.004+02:00

...mostly blue

Muzicons.com

white birds - woven hand

Λένε είναι οι ψυχές

2010-12-03T13:14:00.003+02:00

-Κλαις; Και με τα τραγούδια;

Μαύρη Πεταλούδα - Γιάννης Χαρούλης

(Μουσική: Μίνως Μάτσας, Στίχοι: Ελένη Φωτάκη)

Δεν φοβάμαι...

2010-11-30T21:54:00.003+02:00

...το μόνος μου. Το χωρίς εσένα φοβάμαι.

GAP...

2010-11-25T11:46:00.002+02:00

Προσοχή λοιπόν στο κενό μεταξύ "δεν ξέρω τι θα πει" και "γνωρίζω τι θα πει¨

Μακάρι να

2010-11-19T10:17:00.003+02:00

Να κάνει μια μπόρα. Να καίει ένα τζάκι. Να κάνει μια αγκαλιά. Για ώρες. Να χωράω ακριβώς. Να παίζει αυτό. Για ώρες.

Le sel - Thee Stranded Horse

Απομόνωση

2010-11-16T08:23:00.002+02:00

Να παίζει αυτό και να λέει γι άλλα. Κι εσύ να κρατάς τα δικά σου άλλα. Απομόνωση. Μια λέξη. Μια φράση. Άλλο νόημα. Από μόνες τους. Μια φράση, χωρίς την επόμενη φράση, άλλο νόημα. Το νόημα μου. Βγάζω νόημα. Αφαιρώ νόημα. Για να βγάλω το νόημά μου. Just say i love him. Just say i need him. Αυτό. Μόνο.

Nina Simone - Just say i love him

"Repeat - Don't Repeat" Button

2010-11-03T10:08:00.003+02:00

- "Δεν θέλω να μπαίνω στις ψυχές των ανθρώπων με λασπωμένα παπούτσια"*. Τον ίδιο ρόλο παίζει και το χαλάκι της εισόδου. Για να μην λασπώνονται συναισθήματα. Για να μην τσαλαπατιούνται. Και να σου πω και το άλλο. "Πάντα ό,τι σκεφτώ" και νιώσω "θα το λέω"**. Άλλο το αντέχει άλλος όχι. Αυτό είμαι. Όμως. Τα υπόλοιπα να γίνουν "στάχτες"

Ashes - Yann Tiersen

*Τάνια Τσανακλίδου σε συνέντευξη που είχαμε κάνει

** Γεράσιμος Ευαγγελάτος

This way...

2010-10-24T22:59:00.004+03:00

Morning Mist - Sebastien Schuller

Κυριακή πάλι

2010-10-24T10:56:00.002+03:00

- Όσα χρόνια μετά, Κυριακή πάλι. Σέρνεται η ίδια αίσθηση πάλι. Και πάλι.

Le onde - Ludovico Einaudi

Τηλεφώνημα

2010-10-20T14:43:00.002+03:00

-Θυμάσαι; "Όλα τα κυτταράκια χειροκροτάνε..." Ακόμα. Συνέχεια

Από 'δω...

2010-10-12T22:48:00.002+03:00

- Μου λείπεις. Ξέρω πόσα θα 'θελα μαζί. Βγάζω πάλι φωτογραφία και ψάχνω το χέρι σου να κρατηθώ. "Κρατιέμαι από την βροχή". Το είχες γράψει και είχα κλάψει. Τότε που δεν σε ήξερα νόμιζα. Τώρα "έχω μιαν αγάπη που φέρνει βροχή. Ήσυχη βροχή. Μου. Ζωή μου. Σε φέρνει βροχή...."

Βροχή μου, λόγια του Νίκου Ζούδιαρη, μουσική του Δημήτρη Μπαρμπαγάλα. Με τον Νίκο και τον Απόστολο Ρίζο. Ηχογραφήθηκε και δεν κυκλοφόρησε ποτέ έτσι.

Πάρε με...

2010-10-11T12:45:00.000+03:00

...από εδώ

Burgundy Grapes - Train to Berlin

In our Rainbow...

2010-10-06T00:18:00.001+03:00

..i am lost

Don't stop

2010-10-01T02:09:00.002+03:00

...holding my hand

Υ.Γ. Για όσους κλαίνε με τραγούδια. Αφιέρωση. Όπως παλιά.

Marietta Fafouti - Don't Stop

Αφιερωμένο

2010-09-27T22:14:00.001+03:00

d' amour

2010-09-27T12:17:00.003+03:00

- Πόσο;
- Από αγάπη;
- Ναι
- Σε τι το μετράς;
- Σε αμέτρητα
- Πολλά αμέτρητα

Όταν έχει φεγγάρι...

2010-09-26T17:14:00.003+03:00

- Μα πόσο εύκολα το τρως το πραμύθι! Αν δεν είχαμε πει κουβέντα. Αν δεν είχαν βγει σε ελληνικό label. Αν δεν υπήρχε μέσα ένας Κερκυραίος. Αν σου έρχονταν λανασαρισμένοι από το εξωτερικό θα έχυνες ατελείωτα. Μας έσφαξαν με το βαμβάκι εχθές. Στην κυριολεξία. Τι; Δεν ξέρεις πώς γίνεται; Έχασες.

Flétta

2010-09-23T14:08:00.003+03:00

Κυριακή ακόμα

2010-09-19T12:58:00.004+03:00

- Τι σκέφτεσαι;

- Τίποτα

- Δεν μπορεί

- Εσένα τότε. Σκέφτομαι συνέχεια εσένα

- Δεν μπορεί συνέχεια

- Μπορεί. Μπορώ. Και τα υπόλοιπο της σκέψης είναι άχρηστο. Το πετάω. Και κρατάω μόνο εσένα. Συνέχεια.

ég ungfrú þú

2010-09-18T01:44:00.005+03:00

- Έλα τώρα

160910 εδώ...

2010-09-16T00:31:00.002+03:00

...ενώ εγώ πλάι σου μπορώ. Αλλά σήμερα εδώ. Και αύριο. Και μετά. Και μετά. Και μετά.

Υ.Γ.: Το Πλάι σου Μπορώ είναι τραγούδι του Στέλιου Δάβαρη που πριν από λίγο το έπαιξε έτσι ενώ καθόμασταν σπίτι. Ούτε ξέρει ότι το έγραψα. Ούτε ξέρει ότι το ανέβασα. Συγνώμη κι ευχαριστώ μαζί.

Νύχτα τότε

2010-09-14T23:11:00.002+03:00

Υ.Γ. Νύχτα στον Μελωδία, τον Οκτώβρη του 2003 το Τρίφωνο

Αγκαλιά όπως αγκαλιά

2010-09-14T12:41:00.003+03:00

- Ποιος τον χέζει τον Παράδεισο.

Yes i do, όπως ναι για πάντα

2010-09-13T23:07:00.003+03:00

- Σου υπόσχομαι ότι δεν θα αφήσω ούτε τον θάνατο να σε πάρει μακρυά μου.

Και το πιο κοντινό ρήμα στην υπόσχεση είναι το "πιάνω"

Pupsegal

2010-09-13T00:27:00.002+03:00

- Εκεί που είσαι δεν είναι εδώ.

Εδώ όταν είσαι είναι όλα. Καλύτερα.

Δεν ξέρω

2010-09-07T12:56:00.002+03:00

Είσαι καλός;

Είσαι κακός;

Καληνύχτα...

2010-09-06T09:18:00.001+03:00

...και καλή τύχη

happy and sad

2010-09-03T11:10:00.001+03:00

...Open to everything happy and sad
Seeing the good when it's all going bad
Seeing the sun when I can't really see
Hoping the sun will at least look at me

Focus on everything better today
All that I needed I never could say
Hold on to people, they're slipping away
Hold on to this while it's slipping away..

Φύγαν όλοι

2010-09-02T00:32:00.003+03:00

- Μόνος σου;

- Μόνος μου

- Θες να γίνουμε φίλοι;

Άλλη μία

2010-08-31T23:03:00.005+03:00

- Πάλι;

- Πάλι

Υ.Γ. Πόσες φορές μπορείς να το ακούς ασταμάτητα; Πόσο μας ορίζουν οι επαναλήψεις;

Υ.Γ.2: Ευχαριστώ την Ελένη για το video

Φου

2010-08-30T23:27:00.003+03:00

- Φύσα τώρα

Somersault

2010-08-29T11:25:00.003+03:00

...there is nothing or noone more powerful

and the light that shines upon you says the same.

You'll know, you'll fall

2010-08-28T11:09:00.001+03:00

...They all, in the end, will fall...

Knight's night soundtrack 27-12-2001

2010-08-27T13:27:00.002+03:00

... --- ...

2010-08-25T11:54:00.003+03:00

- Γιατί με έφερες εδώ; Τι θέλεις από εμένα;

- Εσένα

U Fool @ the moon

2010-08-24T11:52:00.007+03:00

- Τι σκέφτεσαι

- Τίποτα

- Χαζεύεις;

- Χαζεύω

- Για φαντάσου...

Λέει "πάντα". Και το εννοώ.

2010-08-23T00:00:00.004+03:00

-Υπερβολές

-Ωραία. Και;

Τρεις τελείες και μία παύλα

2010-08-22T00:18:00.000+03:00

...

Πάρε να 'χεις

2010-04-22T10:56:00.004+03:00

Πάρε να 'χεις. Ουσία. Μασίφ συγκίνηση. Πάρε να 'χεις. Σε καλή μεριά

Αλέξανδρος Εμμανουηλίδης - Μαρία Παπαγεωργίου
"Όμορφοι κι Ηττημένοι"
κυκλοφορεί σε λίγες μέρες από την Lyra

Φυσικά και ονειρεύουμαι

2010-04-20T10:16:00.003+03:00

Φυσικά και ονειρεύομαι
Ζει κανείς μόνο μ’ ένα ξερό μισθό;

Πόσο συχνά;
Κάθε που εγκαταλείπουν συχνότατα όλοι.
Επηρεάζουν τους απόντες τα όνειρα μας;
Βέβαια.
Το ξανασκέφτονται καλά και μάλλον μετανοιώνουν οριστικά τους όλοι.

Είναι ελευθέρα η είσοδος;
Όχι εντελώς. Ζητάω την άδεια του ονείρου πριν ελπίσω.
Μου την δίνει εν γένει μαζί με κάποιες οδηγίες αυστηρές.
Να πιστέψω δίχως να αγγίξω,
να μην μιλήσω διόλου στον καπνό γιατί είναι υπνοβάτης και θα πέσει,
μόνο δια του βλέμματος ν’ αφήσω το αίτημα μου στην κρεμάστρα,
ότι μου δοθεί να το δεχτώ κι ας μην έχει καμιά ομοιότητα μ' αυτό που ζωγραφίζει η έκκληση μου
- θα την επανέβρει μόλις ξαναχαθεί.

Ένα μόνο δεν μου δίνει το όνειρο.
Το όριο.
Ως που να κινδυνέψω.
Γιατί τότε πια δεν θα ήταν όνειρο.
Θα’ταν γεράματα.

ΚΙΚΗ ΔΗΜΟΥΛΑ
"Η ΕΦΗΒΕΙΑ ΤΗΣ ΛΗΘΗΣ"

Από παιδί

2010-03-24T19:27:00.002+02:00

Καθόλου ξαφνικά φεύγει από πάνω σου ένα βάρος. Το κουβάλαγες κάθε μέρα. Μέσα σου. Στην σκέψη σου. Στα μάτια σου. Στο χαμόγελό σου. Που το είχες ξεχάσει.

Ακουμπισμένος δίπλα σου ήταν ο εαυτός σου. Τον παίρνεις ένα πρωί. Εκείνο που πέταξες το βάρος από πάνω σου. Τον φοράς. Και τον κάνεις βόλτα στους δρόμους. Στην βιτρίνα που χαζεύεις ξαναβλέπεις το χαμόγελό σου. Και το γυαλί σπάει. Γιατί δεν χρειάζεσαι πια ούτε την αντανάκλαση του.

Είσαι εσύ και σε ξέρεις απέξω (κι από μέσα) κι ανακατωτά. Από παιδί.

To the moon and back

2010-03-22T15:45:00.003+02:00

Έχεις προσέξει πόση ησυχία κάνει μετά την απόφαση; Έχεις προσέξει και την αλοιφή πού απλώνεται και δεν πονάει πια τίποτα; Πρόσεξες και τα βελούδινα καλύματα; Που αποροφούν κραδασμούς και αντίλαλους; Πρόσεξες και την ευτυχία που σε περιμένει στην γωνία; Μ' ένα "όχι" μεγάλο όσο και το "ναι" που περιμένει, ανοίγουμε και κλείνουμε πόρτες. Σ' αυτήν την μία ζωή. Την όσο μας έλαχε στον καθένα. Και που ένα πράγμα έμαθα καλά μέχρι σήμερα. Ότι είναι πολύ ακριβή η ημέρα μου, γιατί είναι μοναδική. Η κάθε μια. Και θα την ζήσω άπαξ. Και θα την ζήσω όπως της αξίζει. Όσο μπορώ. Παραιτούμαι.

Φίλα με. Κι άλλο... Καλό ΣουΚου

2010-03-05T14:51:00.002+02:00

Un bellissimo spreco di tempo
un’impresa impossibile
l’invenzione di un sogno
una vita in un giorno
μια ζωή που χώρεσε μέσα σε μια μέρα
κάθε μέρα
una tenda al di là della duna

Un pianeta in un sasso, l’infinito in un passo
il riflesso di un sole sull’onda di un fiume
son tornate le lucciole a Roma
nei parchi del centro l’estate profuma.

Una mamma, un amante, una figlia
un impegno, una volta una nuvola scura
un magnete sul frigo, un quaderno di appunti
una casa, un aereo che vola.

Baciami ancora…
Baciami ancora…

Φίλα με. Κι άλλο...

Tutto il resto è un rumore lontano
una stella che esplode ai confini del cielo.
Όλα τα υπόλοιπα είναι ένας μακρυνός θόρυβος
ένα αστέρι που εκρίγνυται στα σύνορα του ουρανού

Φίλα με. Κι άλλο...

Baciami ancora…
Baciami ancora…

Voglio stare con te
inseguire con te
tutte le onde del nostro destino.

Una bimba che danza, un cielo, una stanza
una strada, un lavoro, una scuola
un pensiero che sfugge
una luce che sfiora
una fiamma che incendia l’aurora.

Un errore perfetto, un diamante, un difetto
uno strappo che non si ricuce.

Un respiro profondo per non impazzire
una semplice storia d’amore.

Un pirata, un soldato, un dio da tradire
e l’occasione che non hai mai incontrato.

La tua vera natura, la giustizia del mondo
che punisce chi ha le ali e non vola.

Baciami ancora…
Baciami ancora…

Tutto il resto è un rumore lontano
una stella che esplode ai confini del cielo.

Baciami ancora…
Baciami ancora…

Voglio stare con te
Θέλω να μείνω μαζί σου
invecchiare con te
να γεράσω μαζί σου
stare soli io e te sulla luna.
να ξεμείνουμε εγώ κι εσύ μόνοι πάνω στο φεγγάρι

Coincidenze, destino,
un gigante, un bambino
che gioca con l’arco e le frecce
che colpisce e poi scappa
un tesoro, una mappa,
l’amore che detta ogni legge
per provare a vedere
che c’è laggiù in fondo
dove sembra impossibile stare da soli
a guardarsi negli occhi
a riempire gli specchi
con i nostri riflessi migliori

Baciami ancora…
Baciami ancora…

Voglio stare con te
inseguire con te
tutte le onde del nostro destino

Τι θα πει φοβάμαι*

2010-02-24T11:35:00.006+02:00

Για την περίπτωση που με ρωτήσεις τι φοβάμαι

Socially monogamous species are scattered throughout the animal kingdom: A few insects, a few fish, a large number of birds, and a few mammals are socially monogamous. There is even a parasitic worm, Schistosoma mansoni, that in its female male pairings in the human body is monogamous. The diversity of these species with social monogamy suggests that it is not inherited from a common ancestor but instead evolved independently in many different species.

wikipedia>

*ο τίτλος από τραγούδι του Νίκου Ζούδιαρη. Με τον ίδιο τίτλο. "Τι θα πει φοβάμαι".

Tear Drop

2010-02-17T18:25:00.002+02:00

Στύβω την ημέρα κι αυτή δεν στάζει ούτε μια σταγόνα λεπτού παραπάνω.
24 ώρες ακριβώς. Σταλιά παραπάνω.

Μια φορά

2010-02-10T11:12:00.003+02:00

Να μπορέσεις να πεις μια φορά στην ζωή σου

"σ' ευχαριστώ για την ζωή μου"

μια φορά

"μου λείπεις"

μια φορά

"σε θέλω"

μια φορά

"αγάπη ΜΟΥ"

μια φορά

"είσαι το θαύμα μου"

μια φορά

"μαζί σου ζω το παραμύθι μου"

μια φορά

"θέλω να περάσω την ζωή μου μαζί σου"

μια φορά

"θέλω να πεθάνω στην αγκαλιά σου"

μια φορά

"καλημέρα αγάπη μου"

μια φορά

"καλό ξημέρωμα έρωτα της ζωής μου"

μια φορά

"Έχω μια χαρά σήμερα. Όλη δική σου. Μια χαρά που σε έχω σ' αυτήν την ζωή"

μια φορά

"δεν θέλω να σε χάσω"

μια φορά

"μη μ' αφήσεις"

μια φορά

"σ' έχω ανάγκη"

Να νιώσεις μια φορά κι ας μην το πεις

"δεν θέλω την ζωή μου αν δεν υπάρχεις μέσα σ' αυτήν"

Να πεις μια φορά

"εδώ είμαι εγώ. Εδώ ανήκω. Είσαι πέρα κι από αυτό που είχα ονειρευτεί. Και σ' αγαπάω από τον πάτο του μέσα μου μέχρι τ' αστέρια. Και σε θαυμάζω. Και πάρε με αγκαλιά τώρα..."

Και να πεις μια φορά κι αυτόν τον καιρό

ζούμε εμείς καλά.

Και να το νιώθεις

Και να το εννοείς.

To Rome or not to Rome

2010-02-02T12:25:00.003+02:00

Η Ρώμη που δεν θα δούμε

Κι αυτή που θα δούμε

Μετά γυρνάς την πλατη και ρίχνεις το κέρμα. Οπωσδήποτε. Είναι η δεύτερη φορά που επιστρέφω. Το συντριβάνι κάνει μάγια. Να το ξέρεις. Ti voglio bene. Να το ξέρεις.

Χειμόνοι

2010-02-02T09:55:00.003+02:00

Μια πόλη που φοβάται να βραχεί. Μέχρι το κόκαλο. Να ποτιστεί. Να καθαριστεί. Να γυαλίσει. Να γεμίσει αντανακλάσεις. Φώτα διπλά. Μια πόλη που φοβάται το είδωλό της. Που φοβάται να κοιταχτεί σε μια λακκούβα βρόχινο νερό. Που φοβάται την μυρωδιά της πρώτης σταγόνας γιατί φέρνει μνήμη από χώμα. Μια πόλη που ασφυκτιά υπό βροχή. Και οι άνθρωποι της το ίδιο. Στεγνοί. Πίσω από τιμόνια. Από τζάμια. Τζαμαρίες. Γραφεία. Στεγνοί. Πίσω από λέξεις. Συναισθήματα. Στεγνοί. Άνθρωποι που φοβούνται να βραχούν. Όμως στεγνοί.

Η χαμένη λέξη

2010-01-29T15:04:00.004+02:00

Κάθε μέρα μπαίνω μέσα για να γράψω κάτι. Κάθε μέρα δεν γράφω τίποτα στο τέλος. Μάλλον δεν μπαίνουν οι λέξεις στην σειρά αυτές τις ημέρες. Αρνούνται. Πέφτουν κάτω και σκάνε. Στο πάτωμα. Στο μυαλό. Ακουμπάνε στην άκρη του συναισθήματος και μετά γυρνάνε την πλάτη τους και φεύγουν. Σαν να μην τις αφορά. Σαν να μην είναι αυτές που θα το περιγράψουν.

Ευχή

2010-01-26T16:33:00.002+02:00

Να 'πεφτε ένα χιόνι. Να 'πεφτε μια νύχτα. Να 'πεφτε η αγκαλιά σου. Τη νύχτα. Με χιόνι.

Week-End

2010-01-23T02:28:00.002+02:00

Κοίτα

2010-01-21T04:07:00.002+02:00

εγώ

...δεν είμαι μόνο αυτό που βλέπεις

Ό,τι προλάβω

2010-01-20T12:14:00.004+02:00

Είδα μια ευχή να πέφτει. Και δεν πρόλαβα. Είδα μια μέρα να περνάει. Και δεν την πρόλαβα. Είδα μια χαρά να προσπερνάει. Και δεν πρόλαβα. Είδα μια στιγμή να χάνεται. Και δεν την πρόλαβα. Είδα μια ζωή. Δεν ήταν αργά. Δεν είναι νωρίς. Είναι ό,τι προλάβω.

Παροχή κομμένη

2010-01-19T08:54:00.005+02:00

Σηκώθηκα κι ήταν κομμένο το ρεύμα. Κομμένες οι παροχές. Κολημένος ένας στίχος στο μυαλό μου. Χωρίς λόγο. Λέω. Σηκώθηκα κι ήταν κομμένο το ρεύμα. Κι ήταν κομμένα τα φτερά.

Lies

2010-01-18T15:04:00.001+02:00

so out of line, with the stars and the sky,
with our feet wet with dew, we will sing me and you,
with your hands on my chest, say i loved you the best and kiss me, kiss me

take your hand from my hand, close the door silently,
in an hour or so you'll kiss your husband's lips,
in the fleeting remorse you know it's the pain that's so good so kiss me

and if you want me to lie, then i will, i don't mind

jagged thorns, cut my lips

make them better, make them bleed,
punch your fist in my chest and save your tears for someone good,
did you think this was love, do you think you're the first, then kiss me

and if you want me to lie, then i will, i don't mind

Στον επόμενο τόνο...ακριβώς

2010-01-18T10:32:00.002+02:00

Σε 5 ημέρες. Για τρεις 3 ημέρες. Μετά σε 8 ημέρες. Για 5 ημέρες. Αυτές που θες να τσουλάνε. Κι αυτές που θες να κολλάνε. Μόνο που κι αυτό το δευτερόλεπτο θα πέσει ακριβώς στην ώρα του. Ούτε πιο γρήγορα. Ούτε πιο αργά.

Άσπρος Γάτος, Μαύρη Γάτα

2010-01-15T14:06:00.003+02:00

Δεν υπάρχει γκρι. Από το μαύρο κατευθείαν στο άσπρο. Των άκρων. Τον ενδιάμεσο γκρι συμβιβασμό εγώ δεν θα τον πάρω. Εχθές νύχτωσε μια άσπρη νύχτα. Που ξημέρωθηκε στα άσπρα.

Ασκήσεις θάρρους

2010-01-13T18:35:00.004+02:00

Σήμερα, μέχρι τώρα, έχω πει ήδη 3 ΟΧΙ. Στους τύπους που θέλουν να μου καθαρίσουν τα τζάμια στο φανάρι. Είναι γνωστό εξάλλου ότι τα όχι μας είναι αυτά που μας καθορίζουν. Είδες; Είμαι σε καλό δρόμο. Και που ξέρεις; Μπορεί να πω και κανένα ακόμα. Στο φανάρι. Εννοείται.

"I like high drama"

2010-01-13T10:50:00.002+02:00

H υπέρτατη Tori στην Guardian:

...
Do you care about fame?

Sure I do. The "if anyone else likes my music, it's a bonus" line is bullshit. If I was writing songs just for me I'd only play them in my living room, alone.
...

Ουφ. Πάνω που είχαν αρχίσει να με πείθουν οι εδώ για το αντίθετο...

Góðan dag

2010-01-12T10:42:00.002+02:00

Elska dancing to Boy Lilikoi from Jónsi on Vimeo.

http://www.jonsi.com/

Δείχνει χειμώνα

2010-01-11T11:47:00.004+02:00

Μην ενοχλείσαι. Δεν είναι τίποτα σπουδαίο. Έτσι όπως έπεφτε το φεγγάρι πάνω στην θάλασσα μου φάνηκε σαν καλοκαίρι. Νύχτα λίγο πριν το ξημέρωμα. Αλλά νύχτα. Και μετά όπως ξημέρωνε το βλέμμα μου έπεσε στον δείκτη της θερμοκρασίας. Και έλεγε 2 βαθμούς. Το ταμπλό δείχνει χειμώνα...

Τα απαραίτητα

2010-01-08T11:10:00.002+02:00

Ένα απόγευμα με πήρε τηλέφωνο η Ελένη και μου έδωσε το θέμα. Σαν το "βγάλτε μια κόλλα χαρτί". Το θέμα έλεγε "Μετά την κρίση". Και μετά, και πριν, και κατά την διάρκεια, ό,τι εγώ νομίζω ότι θα μου μείνει από μια ολόκληρη ζωή. Μια αγκαλιά. Αυτό ήθελα να βάλω στο χαρτί. Μια αγκαλιά...:

Το ασανσέρ χαλασμένο και παρατημένο έτσι εδώ και καιρό. Άρχισαν να ανεβαίνουν τους ορόφους με στάση σε κάθε πλατύσκαλο. Όχι για ανάσες. Για μια αγκαλιά. Για ένα έστω φιλί. Δόση μέχρι τον επόμενο όροφο. Γέλαγαν και οι δύο στην σκέψη μιας πόρτας που μπορεί να άνοιγε ξαφνικά. Πλατύσκαλο. Φιλί. Και μετά χέρι χέρι μέχρι το επόμενο. Πλατύσκαλο. Αγκαλιά. Φιλί. Το μπλουζάκι μένει στα κάγκελα του 3ου. Ακόμα ένας όροφος. 27 σκαλιά μετρημένα και ένα ακόμα πλατύσκαλο. Το παντελόνι σου. Το παντελόνι μου. Αγκαλιά και ένα φιλί που χάνει το μέτρημα του χρόνου.

Κανείς τους δεν ξέρει πόσο κράτησε. Το κλειδί γυρνάει στην πόρτα, το φως από την λάμπα του δρόμου μπαίνει λοξά και δεν βρίσκει πουθενά εμπόδιο για να κάνει σκιές. Μόνο δυο σώματα. Κάνει βήματα προς τα πίσω. Όχι από ανασφάλεια. Από την απόλυτη ασφάλεια. Έχει αφεθεί. Ένα στρώμα στο πάτωμα και το ίδιο φως από την λάμπα του δρόμου που μπαίνει λοξά και δεν βρίσκει πουθενά εμπόδιο για να κάνει σκιές. Ούτε τα 2 σώματα. Έχουν πέσει στο στρώμα.

Όταν βρέθηκαν εκεί δεν έχει μείνει πια κανένα ρούχο πάνω τους. Ίσως μόνο το εσώρουχο. Παρατήρησε το χρώμα των σεντονιών. Μόνο γιατί έδειχναν τόσο μπλε μέσα στο σκοτάδι. Σα να βουτάει στον βυθό. Και μετά την μυρωδιά τους. Που δεν ήταν του απορρυπαντικού. Που ήταν η ίδια με το σώμα που τώρα αγκάλιαζε. Όπου και να γύρναγε η ίδια μυρωδιά. Την ρουφούσε και δεν έφτανε. Μούδιασμα από την μία.

Όλες οι αισθήσεις σε λειτουργία από την άλλη. Χέρια. Στόματα. Χέρια. Κάτω. Μέσα. «Αυτό που ζω τώρα», σκέφτηκε «μπορεί να είναι το πάντα. Αν υπάρχει «πάντα», αυτό είναι.» Χέρια. Χείλια. Ανάσα. Μυρωδιά. Αφή. Και αυτό που δεν είχε ξανανιώσει πριν από το χθες και το ξαναζούσε για δεύτερη φορά τώρα. Αυτή η αίσθηση ότι ανήκει. Ότι εδώ ανήκει. Το βάρος του άλλου σώματος. Ωραίο βάρος. Η μυρωδιά του. Η ανάσα βάραινε. Κι άλλο. Τελείωνε. Τελείωνε. Τελείωνε. Τελείωσε. Υδρώτας. Μυρωδιά. Χέρια. Χείλια. Αγκαλιά. Ηρεμία. Αγκαλιά. Και το φως από την λάμπα του δρόμου.

-Είσαι σαν παιδάκι στο ημίφως

-Σ’ αγαπάω

Ένα ρήμα που ξέφυγε από μόνο του. Άκουσε την λέξη που μόλις είπε καιπαραξενεύτηκε. Όχι που το είπε. Που το ένιωθε. Όχι μόνο που το ένιωθε. Που μπορούσε να το πει. Έτσι. Χωρίς να το περάσει από κανένα φίλτρο. Έτσι. Μέσα σε ένα βράδυ σταμάτησε να αυτολοκρίνεται. Και ξεκίνησε να μιλάει. Να βάζει σε λέξεις αυτό που ένιωθε. Όπως το ένιωθε.

-Σ’ αγαπάω, είπε πάλι.

-Όλα τα κύτταρα χειροκροτούν. Σαν να σε ήξερα μια ζωή.

Αγκαλιάστηκαν σφιχτά και εκείνη την στιγμή συνειδητοποίησε τι συνέβαινε. Είχε βρει μια αγκαλιά να χωράει ακριβώς. Ένιωσε ότι ανήκει. «Χωράω ακριβώς» σκέφτηκε φωναχτά. Άκουσε τις λέξεις και δεν μπορούσε να πιστέψει πώς μπόρεσαν τελικά αυτές οι δύο λέξεις να μπουν στην σειρά. Όχι από μόνες τους. Αλλά με το νόημα που κουβαλάνε. Κάποιος εκεί μέσα, στο μυαλό, χαμογελούσε. Άκουγε το χαμόγελο. Άκουγε τον θόρυβο που έκανε το φως της λάμπας όπως έσκαγε λοξά στο πάτωμα του δωματίου.

Τώρα που τα μάτια συνήθισαν το ημίφως κοίταξε γύρω. Κοίταξε πάνω. Από πάνω τους μόνο ένας ουρανός. Μόνο ο ουρανός. Από πάνω τους κρεμόταν μόνο ο ουρανός με ένα φεγγάρι στην γέμιση. Λίγων ημερών. Με ένα φεγγάρι χαμόγελο. Δεν υπήρχε ο από πάνω όροφος.

Μόνο ο ουρανός. Δεν υπήρχαν παράθυρα. Πόρτες. Δεν υπήρχαν οι τοίχοι του σπιτιού. Δεν υπήρχε τίποτα μέσα στο σπίτι. Μόνο το φως από την λάμπα του δρόμου που έπεφτε λοξά και δεν έβρισκε πουθενά εμπόδια για να κάνει σκιές.

Μόνο το φως, μόνο αυτό εδώ το στρώμα, μόνο αυτή εδώ η αγκαλιά, αυτή εδώ η ανάσα, μόνο αυτή αυτή εδώ η μυρωδιά. Και μόνο αυτή η αίσθηση. Ότι επιτέλους ανήκει. Είδε το πλάνο να ανοίγει και την κάμερα να τους τραβάει από ψηλά. Δύο σώματα βυθισμένα στο μπλε του κοβαλτίου των σεντονιών.

Μια αγκαλιά στην οποία χώραγε ακριβώς. Έριξε το βλέμα προς την κάμερα. Από πάνω της μόνο ο ουρανός. Γεμάτος αστέρια. Τα απαραίτητα σκέφτηκε. Τα απαραίτητα συνειδητοποίησε. Χρειάστηκε να αποκτήσει και να χάσει τα πάντα για να μάθει την λέξη. «Τα απαραίτητα» ξανασκέφτηκε. Πιο δυνατά αυτήν την φορά. Έχασε αυτά που νομίζε ως «τα πάντα» και τώρα, μετά την κρίση, κέρδισε μια λέξη. Μια ζωή. Μια λέξη. Μια αγκαλιά που χωράει ακριβώς. Μια λέξη. Και τον άνθρωπό του. «Τα απαραίτητα» είπε.

- Ξέρεις κάτι; Μπορώ να ζήσω μόνο με αυτό. Εσύ κι εγώ. Τα απαραίτητα.

Monday's Morning Mist

2009-11-09T15:06:00.001+02:00

_when you've lost trust and faith/what was strong in your mind/the wind's coming to take you/and it drives you at night/the wind's coming to take you/and it drives you_

1,2,3,...χίλιες φορές

2009-10-20T11:31:00.002+03:00

Ο Αποστόλης ξεκίνησε την Παρασκευή στον Πυρήνα. Για 10 Παρασκευές. Αυτήν την πρώτη που πέρασε το αδιαχώρητο. Συγκινητικό από την μία, αλλά ουσιαστικό από την άλλη. Δεν χρειάζεται να φωνάζεις την παρουσία σου. Φωνάζει από μόνη της όσο κι αν κρυφτείς όταν έχεις πει, ή έχεις κάτι να πεις. Που να αξίζει τον κόπο. Που να αξίζει τον κόπο μου και τον κόπο σου. Συγκινητικά όμως ήταν. Σε πολλές στιγμές για πολλούς λόγους, τους οποίους δεν πρόκειται να παραθέσω εδώ. Αφορούν στο δικό μου συναίσθημα. Αφορούν στον τρόπο που παίζουν τα τραγούδια μέσα μου. Αν οι κεραίες σου παρόλα αυτά είναι ανοιχτές, δεν παίζει να μην πιάσουν τα κύματα. Δεν παίζει. Τα λέμε εκεί.

Superbe!!!!!

2009-10-07T12:46:00.002+03:00

I wanna dance with you in Reykjavik

2009-10-05T23:36:00.002+03:00

Μου ζήτησαν από το ΩΣ3, 4 σελίδες για την Ισλανδία.

Ό,τι κατάφερα είναι αυτό που θα βρεις εδώ

Θα σου ζητήσω συγγνώμη που σε μεγάλωσα εδώ

2009-10-04T13:03:00.004+03:00

Λοιπόν αγρίεψε ο κόσμος σαν καζάνι που βράζει,

σαν το αίμα που στάζει, σαν ιδρώτας θολός.

Πότε πότε γελάμε, πότε κάνουμε χάζι

και στα γέλια μας μοιάζει να γλυκαίνει ο καιρός

Mα όταν κοιτάζω τις νύχτες τις ειδήσεις να τρέχουν

Ξέρω ότι δεν έχουν νέα για να μου πουν

Ήμουν εγώ στη φωτιά κι ήμουν εγώ η φωτιά

είδα το τέλος με τα μάτια ανοιχτά

Είδα τον πόλεμο φάτσα, τη φυλή και τη ράτσα

προδομένη από μέσα απ΄τους πιο πατριώτες

να 'χουν τη μάνα μου αιχμάλωτη με το όπλο στο στόμα

τα παιδιά τους στολίζουν σήμερα στη Βουλή

Κάτω από ένα τραπέζι, το θυμάμαι σαν τώρα,

με μια κούπα σταφύλι στου βομβαρδισμού την ώρα

είδα αλεξίπτωτα χίλια στον ουρανό σαν λεκέδες

μου μιλούσε ο πατέρας μου να μη φοβηθώ

"Κοίταξε τι ωραία που πέφτουν, τι ωραία που πέφτουν"...

"Είδα γονείς ορφανούς, ο ένας παππούς απ'τη Σμύρνη

στη Δράμα πρόσφυγας πήγε να βρει βουλγάρικη σφαίρα

κι ο άλλος Κύπριος φυγάς στο μαύρο τότε Λονδίνο

στα 27 του στα δύο τον κόψανε οι Ναζί

Είδα μισή Λευκωσία, βουλιαγμένη Σερβία

στο Βελιγράδι ένα φάντασμα σ'άδειο ξενοδοχείο

αμερικάνικες βόμβες και εγώ να κοιμάμαι

αύριο θα τραγουδάνε στης πλατείας τη γιορτή

Είδα κομμάτια το κρέας μες στα μπάζα μιας πόλης

είδα τα χέρια, τα πόδια, πεταμένα στη γη

Είδα να τρέχουν στο δρόμο με τα παιδιά τους στον ώμο

κι εγώ τουρίστας με βίντεο και φωτογραφική

Εδώ στην άσχημη πόλη που απ'την ανάγκη κρατιέται

ένας λαός ρημαγμένος μετάλλια ντόπα ζητάει

Ολυμπιάδες

κι η χώρα ένα γραφείο τελετών

θα σου ζητήσω συγγνώμη που σε μεγάλωσα εδώ

Τους είχα δει να γελάνε οι μπάτσοι

κι απ'την Ομόνοια να πετάν' δακρυγόνα στο πυροσβεστικό

στο παράθυρο εικόνισμα άνθρωποι σαν λαμπάδες

και τα κανάλια αλλού να γυρνούν το φακό

Και είδα ξεριζωμένους να περνούν τη γραμμή

για μια πόρνη φτηνή ή για καζίνο και πούρα

έτσι κι αλλιώς μπερδεμένη η πίστη μας η καημένη

ο Σολωμός με Armani και την καρδιά ανοιχτή

Δεν ψάχνω ο εαυτός μου να 'ναι τόπος δικός μου

ξέρω πως όλα αν μου μοιάζαν, θα 'ταν αγέννητη η γη

δε με τρομάζει το τέρας ούτε κι ο άγγελός μου

ούτε το τέλος του κόσμου

Με τρομάζεις εσύ

Με τρομάζεις ακόμα οπαδέ της ομάδας

του κόμματος σκύλε, της οργάνωσης μάγκα

διερμηνέα Του Θεού, ρασοφόρε γκουρού

τσολιαδάκι φτιαγμένο, προσκοπάκι χαμένο

προσεύχεσαι και σκοτώνεις

τραυλίζεις ύμνους οργής

Έχεις πατρίδα το φόβο, γυρεύεις να βρεις γονείς

μισείς το μέσα σου ξένο κι όχι, δεν καταλαβαίνω

δεν ξέρω πού πατώ και πού πηγαίνω

Nothing Impossible

2009-09-29T07:16:00.006+03:00

I would do anything

I would say anything

I would try anything

For you love

I would climb anywhere

I would go anywhere

I would walk anywhere

For your love

Girl I'v probably said some corny lines

That I know you've heard a thousand times

I would do anything and everything to express my love for you

I don't care what I've gotta do

A thousand armies couldn't stop me, no

Cause there ain't nothing impossible

There ain't nothing impossible for your love

No matter what people say

No matter how far you stray, yea

I would go all the way

For your love, your love

No matter how great or small

No matter how tall the wall

Winter, spring, summer, fall

I'll do it all for your love, your love

And I know I've said some corny lines

That I know you've probably heard a thousand times

I would do anything and everything to express my love for you

I don't care what I've gotta do

A thousand armies couldn't stop me, no

Cause there ain't nothing impossible

There ain't nothing, nothing, nothing impossible for your love

Stormy weather couldn't stop me, no

Cause there ain't nothing impossible

There ain't nothing impossible for your love

Week END

2009-09-18T15:07:00.004+03:00

Mistake

2009-09-17T01:41:00.007+03:00

Don’t speak to me this way

Don’t ever let me say

Don’t leave me again

I never felt this loss before

And the world is closing doors

I never wanted anything more

Don’t hug me this way

Don’t touch me this way

Don’t hug me again

Don’t hug me this way

Don’t touch me this way

Don’t hug me this again

I never felt this loss before

And the world is closing doors

I never wanted anything more

Don’t let me make the same mistake again

Please, don’t let me make the same mistake again

Don’t let me make the same mistake again

I never felt this loss before

And the world is closing doors

I never wanted anything more

Please, Don’t let me make the same mistake again

Τέλος χρόνου

2009-09-07T10:51:00.001+03:00

Knight’s night (full moon last) soundtrack
04 – 09 - 2009

Rosetta stone – Yosebu
Comment te dire adieu – Jane Birkin
All we go to hell – Yonderboi
Εν λευκώ – Νατάσσα Μποφίλιου
Το τραγούδι της νύχτας – Φλέρυ Νταντωνάκη
Losing my religion – Tori Amos
The end of the affair (soundtrack) – Michael Nyman

Η Κική κάθε βράδυ – Φοίβος Δεληβοριάς
What’ s a girl to do – Bat for Lashes
Feel – Robbie Williams
Το σπίτι – Κόρε. Ύδρο.
Πεχλιβάνης – Θανάσης Παπακωνσταντίνου
Το σχεδόν και το ίσως – Παντελής Θεοχαρίδης
Βλέφαρό μου – Χρόνης Αηδονίδης
Old boy soundtrack – Yeong – Wook Jo

Μέσα από ΄σενα – Ευανθία Ρεμπούτσικα
Πιες – Σωκράτης Μάλαμας
Rooks – Shearwater
Astronaut – Amanda Palmer
Άσφαλτος – Τάνια Τσανακλίδου
Τετράγωνη γη – Έλλη Πασπαλά
Rain on the pretty ones – Ed Harcourt

Death is the road to awe (The fountain - Soundtrack) – Clint Mansell
Απόψε – Αλκίνοος Ιωαννίδης
Precious Things – Tori Amos
Μαύρες θάλασσες – Μαρία Παπαδοπούλου
Μόχα – Παύλος Παυλίδης

Hurt – Johnny Cash
Καθώς περνά η ώρα – Αλκίνοος Ιωαννίδης
Μέτρησα – Ελευθερία Αρβανιτάκη
Without you i’ m nothing –Placebo
Έκπτωση – Κωνσταντίνος Βήτα
Freedom – Μιχάλης Δέλτα
The case continues – Ute Lemper
La ballade of lady and bird – Lady & Bird

Τι να θυμηθώ – Απόστολος Ρίζος
Prenzlauerberg - Beirut
Cheers Darlin’ – Damien Rice
Hope there’s someone – Antony and the Johnsons
Post love – Άλκηστις Πρωτοψάλτη
Love rocks – N*Grandjean
Βήματα – Νίκος Ζούδιαρης

You/Aurora/You/Seaside

2009-07-20T11:29:00.001+03:00

This famous scenery will always be
A constituting part of me
Until you stop
You are apart
You are a part
You know my heart
you saw my smile
You saw my heart
you know my smile

Ας πούμε

2009-07-08T14:45:00.004+03:00

Ας πω ότι ο Αύγουστος είναι ο μόνος που αντέχει ακόμα. Από αυτό που έρχεται ως ανάμνηση από την εποχή που φορούσαμε κοντά παντελονάκια. Πόσα μπάνια έκανες; Πόσα παγωτά έφαγες; Από εκείνη την εποχή. Τα Χριστούγεννα έχουν ξεθωριάσει. Πάσχα, Καθαρές Δευτέρες, του Άη Γιαννιού που πηδάγαμε τις φωτιές, ό,τι έλαμπε στα μάτια μας τότε (που δεν ήταν μικρότερα, είχαν ακριβώς το ίδιο μέγεθος με τα τώρα μας. Το μοναδικό μας όργανο που παραμένει ίδιο) τώρα φαίνεται ξεθωριασμένο. Δεν μιλάω για τις τότε μνήμες. Αυτές είναι φυλαγμένες σε λαμπερά κουτάκια. Φανταχτερές. Πάντα. Μιλάω γι αυτές που πας να προσθέσεις χρόνο με το χρόνο. Κάθε χρόνο και πιο αχνές. Ας πω ότι ο Αύγουστος είναι ο μόνος που αντέχει πια. "Με την φέτα το καρπούζι στο ένα χέρι. Το ίδιο κοκκινοπράσινο. Η ίδια μυρωδία. Έχετε δει τον "Ρατατούη"; Θυμάστε τι γίνεται όταν ο γευσιγνώστης ακουμπάει στην γλώσσα του την πρώτη μπουκιά "Ρατατούι". Μια ζωή τρέχει μπροστά στα μάτια του. Η αυτοκρατορική μνήμη της γεύσης. Της όσφρησης. Του αίματος. Η άμμος που καίει. Η άμμος μέσα στα παπούτσια. Ανάμεσα στα δάχτυλα. Η άμμος στην γραμμή του μαγιώ. Τα κάστρα στην άμμο. Τα κάστρα στον χάρτη. Προορισμοί στον χάρτη. Για 10 ημέρες. Για 2 εβδομάδες. Για μια στιγμή. Για όσο. Μετά ξεφορτώνεις φωτογραφίες στον υπολογιστή. Μετά ξεφορτώνεις αναμνήσεις στις φωτογραφίες. Μετά ξεφορτώνεις συναισθήματα στις αναμνήσεις. Ας πούμε ότι και αυτό το καλοκαίρι θα αφήσει κάτι. Μέσα. Εδώ.

Καλό καλοκαίρι λέμε

2009-06-09T13:25:00.000+03:00

10 με τόνο

2009-05-19T17:17:00.001+03:00

Ήθελα να φέρω δίπλα στο video αυτό εδώ που βόσκει κάπου αλλού μέσα στο blog αδέσποτο, αλλά εδώ κανονίκα είναι το μέρος του. Το είχα γράψει για το ΩΣ3:

10 με τόνο

Για πες. Τι θυμάσαι; Θυμάσαι τη μπλε ποδιά; Το πολυτονικό; Το δάχτυλο ψηλά; Το «κυρία, κυρία…»; Θυμάσαι τον κουλουρά; Το κουλούρι με τα γαριδάκια; Τη μυρωδιά του μπλε τετραδίου; Τη μυρωδιά του καινούριου βιβλίου; Το πρωινό γάλα; Το στρώσιμο του κρεβατιού; Τους συμμαθητές ακόμα ηλιοκαμένους; Πόσα μπάνια έκανες; Πόσα παγωτά έφαγες; Θυμάσαι τον μαυροπίνακα και την ημερομηνία πάνω αριστερά; Το βρεγμένο σφουγγάρι; Τους χάρτες τις γεωγραφίας; Τον τεράστιο χάρακα; Το αριθμητήριο; Το τετράδιο αριθμητικής με τα κουτάκια; Το «τι θέλει να μας πει εδώ ο ποιητής»; Που δεν μπορούσες να ξεχωρίσεις τις παρομοιώσεις; Τις μεταφορές; Την προπαίδεια; Τον εκκλησιασμό; Τις βρύσες; Την αυλή; Τα παιχνίδια που σκαρφιζόμασταν; Το λάστιχο; Το σχοινάκι; Τα μήλα; Λόλα να ένα μήλο. Τις τούρκικες τουαλέτες; Που φοβόσουν ότι κάτι κακό θα βγει από την μαύρη τρύπα; Θυμάσαι την μυρωδιά του ευκαλύπτου; Το πώς μύριζε η βροχή στο χώμα; Θυμάσαι την πρώτη σου δασκάλα; Τους περίπατους στο κοντινό ξωκλήσι; Τις γραμμές χέρι – χέρι; Τις ανεμώνες που μάζευες για τη μαμά; Που έπαιζες τον «γιατρό»; Το πρώτο σου ποίημα; Την παρέλαση; Τη λευκή ελβιέλα; Θυμάσαι τις σειρές για την προσευχή; «Ανάπαυση, προσοχή». Τις ψείρες; Το μαντήλι στα μαλλιά; Τη σχολική φωτογραφία; Το ενδεικτικό; Τις γυμναστικές επιδείξεις; Τους χυμούς ροδάκινο στα τσίγγινα κουτιά τους; Θυμάσαι που έπεσες και χτύπησες το γόνατο; Τη σουλφαμιδόσκονη; Το φυτολόγιο; Την αλλαγή των ρούχων μέσα στην τάξη για την γυμναστική; Πρώτα τα κορίτσια μετά τα αγόρια. Τον διπλανό σου; Την πρώτη σου τιμωρία; Το κουδούνι; Τις ώρες του διαλείμματος γραμμένες στο θρανίο; Την ουρά στο κυλικείο; Το πρώτο σου «βγάλτε μια κόλλα χαρτί»; Το πρώτο σου 20άρι; Το απουσιολόγιο; Τις λίγες δικαιολογημένες; Τις πολλές αδικαιολόγητες; Που ήσουν απουσιολόγος και έκρυβες τους απόντες; Το γραφείο των καθηγητών; Του Διευθυντή; Θυμάσαι που τα έφτιαξες σήμερα και τα χάλασες αύριο; Το πρώτο σου φιλί; Την πρώτη σου κοπάνα; Το τσιγάρο στις τουαλέτες; Τη γαλαρία; Τις κασέτες που έδινες στον οδηγό του πούλμαν; Τον «Κουρσάρο»; «Κι αν μας αγαπάτε να μας ξαναπάτε». Τα πάρτυ; Τα μπλουζ; Που φοβόσουν την επαφή για να μην καταλάβει η υποψήφια πόσο χάρηκες που την γνώρισες; Την τσόντα μέσα στο βιβλίο; Το «Αγόρι»; Τον «Μπλεκ»; Την πενταήμερη; Θυμάσαι πως ήταν να είσαι παιδί; Έφηβος; Θυμάσαι που και που να γίνεσαι και πάλι παιδί; Δεν τα καταφέρνεις; Θυμάσαι που σου έλεγαν ότι αυτά είναι τα καλύτερα χρόνια σου; Ξέρεις πόσα θα έδινα για να χτυπήσει το κουδούνι μια ακόμα φορά για μένα; Όσα κι εσύ…

White Horse

2009-05-11T12:18:00.002+03:00

Όπως. Έτσι:

Και έτσι:

Του Συγκλονισμού.

9

2009-05-04T09:14:00.005+03:00

Μην με ρωτήσεις πώς πέρασαν. Δεν έχω ιδέα. Πέρασαν. Εκατομμύρια νότες από πάνω μας. Πολλές κάθησαν μέσα μου. Άλλες έγιναν αέρας. Επί 9 συναπτά έτη. 'Ετη φωτός. Έτη φωτός εν τω μέσω της νυχτός.

Υ.Γ. Θες να σου πω ένα τραγούδι; "Ήταν ωραία η ζωή, ήταν ωραία..."

Aurora Borealis

2009-04-30T15:47:00.006+03:00

Σε θέλω πολύ . Aπόψε που όλα μικραίνουν και οι ώρες πεθαίνουν κοιτάζω το χρόνο να λιώνει. Να ρθεις να με βρεις γιατί όλα σε θέλουν. Σε θέλει κι η νύχτα σαν μέρα που λάμπει και φέρνει τον κόσμο ξανά. Να ρθείς να με βρείς. Γιατί δεν αντέχω ακόμα μιαν ώρα. Χαρά δεν ζητώ και ούτε λύπη αντέχω εσένα αν δεν έχω εδώ. Το εδώ, πουθενά. Το τώρα, ποτέ. Αν δεν έρθεις, κι η θάλασσα πλάνη, τα γέλια μας λάθος, κι οι φίλοι δεν ήταν κι οι δρόμοι στο τίποτα απόψε αν δεν έρθεις εδώ. Να 'ρθεις.

Y.Γ. Να έρχεσαι. Κι αν δεν έρχεσαι, θα έρχομαι. Για την χαρά. Την λύπη. Το εδώ. Το τώρα. Τη θάλασσα. Τα γέλια. Τους φίλους. Του δρόμους. Εκεί. Απόψε. Εδώ. Να έρχεσαι. Κι αν δεν έρχεσαι, θα έρχομαι.

KY78

2009-04-24T13:20:00.003+03:00

Μπορώ να γίνω υπερβολικός για τους Κόρε. Ύδρο. Και γίνομαι. Και μετά η υπερβολή, όταν ξανακούω τον δίσκο, μου φένεται μετριοπάθεια. Με διαφορά το καλύτερο ελληνικό group. Το 2ο είναι τόσο πίσω τους, που ούτε καν την σκόνη τους δεν τρώει. Ο λυρισμός τους. Ο λόγος τους. Οι λέξεις τους. Ο ήχος τους. Το ταλέντο τους. Τα συναισθήματα. Οι εικόνες. Όλα. Ξεχειλίζουν. Δεν έκαναν απλά τον δίσκο της χρονιάς. Έκαναν πάλι ένα δίσκο για μια ζωή. Όλα τα τραγούδια να ακροβατούν σ' αυτό το τεντωμένο σχοινί κι εσύ δεν ξέρεις που θα πέσεις τελικά. Από την μια ένα στρώμα με μπορντώ τριαντάφυλλα και από την άλλη το ψυχιατρείο. Το ξέρω ότι σου φαίνεται καλύτερο το πρώτο. Αλλά από την άλλη γιατρεύουν ψυχές.

Και ο μήνας θα έχει 29

2009-04-09T11:38:00.003+03:00

Μου ρθε τούτο το Δελτίο Τύπου και από εχθές ο μήνας δείχνει μόνο 29:

SUMMER SYMPHONY CONCERTS

σε συνεργασία με την Εθνική Συμφωνική Ορχήστρα της ΕΡΤ

Θέατρο Badminton
ΔΕΥΤΕΡΑ 29 ΙΟΥΝΙΟΥ

Στο πλαίσιο της ευρωπαϊκής τους "Summer Symphony Concerts" περιοδείας, οι Antony & The Johnsons θα εμφανιστούν στην Αθήνα, σε συνεργασία με την Εθνική Συμφωνική Ορχήστρα της ΕΡΤ.

Με την σπαρακτική vibrato φωνή του, που φέρνει στο νου τη Nina Simone, τον Billy McKenzie και τον Bryan Ferry, ο Antony Hegarty αφηγείται μια σειρά από έντονες συναισθηματικά ιστορίες. Αυτή τη φορά, εκτός από τους The Johnsons, ο Antony συνεργάζεται με τις συμφωνικές ορχήστρες κάθε πόλης που επισκέπτεται, προκειμένου να δώσει μία άλλη διάσταση στις συνθέσεις του τελευταίου του δίσκου, The Crying Light", αλλά και σε διασκευές που έχει επιμεληθεί ο ίδιος και ο Nico Muhly (συνεργασίες με Bjork, Philip Glass) υπό την καλλιτεχνική διεύθυνση του Rob Moose (μέλος των Sufjan Steven, My Brightest Diamond, συνεργασίες με Burt Bacharach, James Carter, Savion Glover, Jay-Z, Walkmen, κ.α. ).

Στην Αθήνα, οι Antony And The Johnsons θα βρεθούν στη σκηνή μαζί με την 50μελή συμφωνική ορχήστρα της ΕΡΤ για μία και μοναδική εμφάνιση στο θέατρο Badminton, στις 29 Ιουνίου.

Summer Symphony Concerts Dates:
21-22 Ιουνίου: Holland Festival (Αμστερνταμ, Ολλανδία) / Royal Theatre Carré / Metropole Orchestra
29 Ιουνίου: Αθήνα, Θέατρο Badmonton / Εθνική Συμφωνική Ορχήστρα της ΕΡΤ
3-4 Ιουλίου: Manchester International Festival (Μάντσεστερ, Αγγλία) / Opera House / Manchester Camerata
21 Ιουλίου: Λυών (Γαλλία) / Les Nuits de Fourviere / Opera de Lyon Orchestra
28 Ιουλίου: Ρώμη (Ιταλία) / Cavea at Il Parco della Musica / Rome Sinfonietta
9 Αυγούστου: Oslo Jazz Festival (Όσλο, Νορβηγία) / Oslo Opera House Orchestra
14 Αυγούστου: Way Out West Festival (Γκέτενμπουργκ, Σουηδία) / Gothenburg Symphonic Orchestra

Περισσότερες πληροφορίες: www.antonyandthejohnsons.com

Οι πόρτες ανοίγουν στις 20.30
Η συναυλία ξεκινάει στις 21.30

All we go to hell

2009-04-07T11:22:00.000+03:00

Τίτλο, δεν έχω

2009-03-31T17:09:00.002+03:00

Ψέματα. Καθημερινά. Κατά συνθήκη. Που θες να σου πουν. Που δεν θες να ακούσεις. Που θες να πεις. Που δεν θες να πεις. Ψέματα. Ή μισή αλήθεια. Πάλι ψέματα. Ή όχι ακριβώς. Βγαίνει το μισό. Και μένει το άλλο μισό μέσα. Αυτό που βαραίνει. Δεν ξέρω πιο από τα 2 περισσότερο. Η αλήθεια που βγήκε. Ή η υπόλοιπη που έμεινε μέσα. Αλλάζει το υποκείμενο. Αλλάζει το αντικείμενο. Αλλάζει το βάρος. Ψέματα. Αντέχεις; Μπορεί πιο εύκολα. Αλήθεια. Αντέχεις; Τι από τα 2 περισσότερο. Αν ήσουν ημέρα που σε βούτηξαν στο ψέμα πόσες αλήθειες θα ζητούσες στην σειρά; Για να ισορροπήσεις. Πρωταπριλιά. Της αθωότητας μόνο. Εκεί που είχε νόημα. Χρόνια πίσω πια. Τότε που έλειπε ο δόλος. Παντελώς. Ψέματα. Για το καλό της ημέρας. Για το καλό; Ψέματα για το καλό; Ψέματα για το καλό σου; Το καλό μου; Ποιος ξέρει το καλό μου; Αλήθεια. Ποιος ξέρει το καλό σου; Εσύ. Εγώ. Αλήθεια; Όχι. Ψέματα. Όχι. Αλήθεια. Την αλήθεια μου. Εγώ.

Αυτό. Μετά χάθηκα εδώ:

Πάμε κοντά

2009-03-26T13:07:00.002+02:00

Rainbow by ~Myxophobic on deviant ART

Πορταριά. Βροχή. Και μετά ουράνιο τόξο. Η Αναστασία στην αγακαλιά μου χαζεύει. Της το δείχνω. 2.5 χρονών. Πάμε κοντά λέει. Τι να της πεις; Ότι μπορεί να το κυνηγάει μια ζωή. Δεν λες τίποτα. Χαμογελάς.

Where is my mind?

2009-03-23T14:31:00.003+02:00

Αλήθεια; Ξέρω ακριβώς που είναι. Ξέρω την κατάληξη της διαδρομής της σκέψης. (Πολλές γενικές μαζί). Δεν ξέρω κάθε φορά τι να καρφιτσώνω εδώ πάνω. Γι αυτό και χάνομαι. Μετά μου είπα, ότι τα τραγούδια έτσι κι αλλιώς πολλές φορές τα έχουν πει καλύτερα από εμένα στην ζωή μου. Γι αυτό όποτε βλέπεις ένα τραγούδι καρφιτσωμένο εδώ πάνω, δεν είναι που δεν έχω να πω. Είναι που έχω αυτό να πω.

Abnormally Attracted To Sin

2009-03-19T13:11:00.002+02:00

Το έχω πει. Προτιμώ την κόλαση. Στο άλλο μαγαζί απλά σου τάζουν. Εκεί ξέρεις τι σε περιμένει. Κανονικοί άνθρωποι δηλαδή. Τέτοιοι. Γεμάτοι αμαρτίες. Αδυναμίες. Παρασπονδίες. Πάθοι. Κανονικοί άνθρωποι δηλαδή. Στην κόλαση με την Tori. Και αν είναι όπως αυτό:...

Get this widget

Track details

eSnips Social DNA

...όλο το album, θα προσκυνάμε πάλι. Την Tori της αμαρτίας. Και θα κλαίμε για 4 χρόνια που λέει και ο Γεράσιμος. Wellcome!

3 μυστικά +

2009-03-17T12:43:00.002+02:00

+ ό,τι άλλο χωρέσουμε. Δεν θα έρθουν στην εκπομπή. Είναι και η 3 τους, μέρος της εκπομπής. Και της ζωής μου. Με τον ένα ή τον άλλο τρόπο. Αύριο 12-2 "ο,τι σκεφτώ θα το λέω...". Αν σκεφτείς κάτι πες το κι εσύ, να το πω.

What if...

2009-03-16T17:55:00.005+02:00

"Αν ο πλανήτης ήταν τράπεζα, θα τον είχατε ήδη σώσει" λέει. Το θλιβερό είναι ότι έτσι ακριβώς είναι. Τι μουσική θα έβαζες να παίζει από πίσω; Για πες...